29. mars

Hæhæ, Úa hér, ég vona að þið hafið haft það æðislega gott í páskafríinu ykkar og að þið hafið látið dekra extra mikið við ykkur
ég gerði það að minnsta kosti

Ég fór til dæmis í dagsferð uppí sumarbústað með fjölskyldunni, var klappstýra í körfubolta með Örnu Bergrúnu og Elmari og hafði það ótrúlega gott.

En þessi helgi verður sko heldur betur skemmtileg. Í gær byrjaði gamanið þegar að París og mamma hans komu í kvöldkaffi! Æði að fá svona ofurtöffara til að leika við.

Og svo á eftir á að senda mig í pössun til Þóru frænku og Einars og ég fæ að gista þar í nótt!

Þar sem fjölskyldan mín er að fara til Englands í sumar þá verð ég hjá þeim á meðan og ég verð nú aðeins að fá að venja mig við. En mér skilst nú samt að í sumar fái ég að fara með þeim í sveitina, þannig á ég verð í sumarfríi í mínu eigin ferðalagi. Æði!

Og svo á sunnudaginn gerist ég pössunarpía! Þar sem það er verið að ferma bróður Parísar þá fær hann að koma til mín! Vá hvað allir hérna eru byrjaðir að hlakka til

Kv. Úa

P.s. Okkur fjölskyldunni hefur alltaf verið sagt að þegar að maður byrjar að fara út að ganga með hvolpa á maður ekki að vera með svona útdraganlegan heldur bara stuttan taum uppá að sýna að hvolpurinn ráði ekki. Við hlýddum því alltaf en fyrir nokkrum mánuðum síðan byrjuðum við að venja hana á það að vera í löngum taum. Þá kom það vesen upp að hún virðist ekki treysta þessu langa bandi. Ef sagt er við hana ,, eigum við að koma út að labba" og henni er sýndur litli taumurinn hennar þá hleypur hún að útidyrunum. Ef það er sagt við hana ,,eigum við að fara í bílinn" þá þýtur hún að útidyrunum og ef það er sagt ,,eigum við að koma að horfa á sjónvarpið" þá hleypur hún niður í stofu. Ef það er sagt við Úu ,, eigum við að koma út að labba" og henni er sýndur langi taumurinn þá hleypur hún í felur. Hún reynir að fá hjálp allra heimilismanna nema þess sem heldur á taumnum, og hún felur sig á hinum ýmsustu stöðum. En þegar að maður er kominn með hana út þá er ekkert vesen, hún gengur eins og hershöfðingi um hverfið. Hún er svo mikið yndi. En það eru ófáar stundirnar sem maður hefur hlegið að henni þegar að hún fer í feluleik.

+ nú kann Úa að sitja, liggja, hoppa (bæði uppí nammi og yfir fætur), standa, bíða, sýna tennur og opna munnin þegar að mamma birtist með tannburstann og svo er hún búin að læra að heilsa.

Kv. Arna